آرشیو بهمن ماه 1404

یکی از معدود افرادی که مگان در اوایل زندگی با او زندگی می‌کرد، در [صفحه ۱۲۵]از جمله صمیمیت‌ها می‌توان به «جیمز دیکسون، اهل کیلمینهام» اشاره کرد و اینکه او بارها در خانه دیکسون با مگان ملاقات کرده بود. اوکلی اضافه می‌کند: جادو و طلسمات «دیکسون نسبت به بسیاری از رهبران برجسته‌تر، اعتماد بیشتری به حزب شورشی داشت. او ریاست جلسه ایرلندی‌های متحد را که برای تشکر از طلسم نویس نپر تندی به خاطر به چالش کشیدن دادستان کل تولر، که بعدها لرد نوربری شد، تشکیل شده بود، بر عهده گرفت؛ و او دو بار به اتهام همدستی در شورش زندانی شد.» اما دولت با او با ملاحظه‌ای که شامل حال تعداد کمی از افراد دیگر می‌شد، رفتار کرد؛ و به دعانویس پارس آباد دلیل بیماری، به او اجازه داده شد که روزانه برای گشت‌های کوتاه با

اسب از زندان کیلمینهام خارج شود.[306] با وجود عادات غیرمحسوسش، ردیابی او در گزارش‌های اندک روزنامه‌های معاصر آسان نیست. در ۱۷ مه ۱۷۹۷، جلسه‌ای از وکلای دادگستری برگزار شد که در آن از دولت طلسم خواسته شد «تسلیم خواسته‌های میانه‌رو مردم شود و بدین ترتیب نقشه‌های هر حزبی را که برای کشور خطرناک است، خنثی کند». در میان هفتاد و سه دعانویس اشنویه امضاکننده، به همراه فرانسیس مگان، تی. ای. امت، اچ. شیرز (که بعداً به دار آویخته شد)، رابرت بهترین دعانویس شهر اور، بی. بی. هاروی (فرمانده وینگار هیل در سال ۱۹۹۸ و او نیز به دار آویخته شد)، دبلیو. سمپسون، رابرت هولمز، جی.

فیلپات کوران، ال. مک‌نالی و بسیاری دعا دیگر از مردان محبوب، که برخی از آنها به عنوان اعضای انجمن متحد ایرلند شناخته می‌شدند، مانند جوزف طلسم نویس هوبند و دبلیو. نیوتن بنت، که بعداً رئیس طلسم نویس دادگستری شد، حضور داشتند.[307] بارون بعدی، اسمیت، نیز به همراه رابرت جانسون، که در سال 1806 از کرسی قضاوت برکنار شد، و جورج پونسونبی، که بعدها دعانویس تکاب لرد صدراعظم شد، آنجا هستند. در سال 1797 آنها بر سر یک چاله قرار گرفتند، اما به طور معجزه آسایی از آن جان سالم به در بردند. فرانسیس مگان در تمام طول زندگی خود را به عنوان فردی متشخص و محترم جلوه بهترین دعانویس شهر می‌داد.

قبل از پایان قرن گذشته، او ادعاهای محکمی برای خدمت به سرویس مخفی داشت؛ اما با توجه به طبیعت آرام و تا حدودی عصبی او، شکی ندارم که هر اطلاعاتی که ارائه می‌داد، حتماً از طریق هیگینز منتقل می‌شد. هیگینز مالک روزنامه‌ای بود که آشکارا از طرف دولت حمایت مالی می‌شد. او دائماً با ... به حزب مردمی حمله می‌کرد. [صفحه ۱۲۶]فحاشی می‌کرد؛ به طوری که، جز از طریق ماگان، هیچ فرصتی برای نزدیک شدن به میهن‌پرستان، و حتی کمتر از آن، مکیدن مغزشان، نداشت. ادعای جادو و طلسمات من در مورد دعانویس کمال شهر مگان اولین بار در «یادداشتی بر اسناد کورنوالیس» که سی سال پیش منتشر شد، بیان شد.[308] و با کمال تعجب اکنون تمام سوءظن‌هایم را با نامه‌های خود مگان تأیید می‌کنم.

نامه‌های هیگینز به کوک دعا که ادعای خون‌بها برای مگان را داشتند، گواه نهایی آن چیزی است که در ابتدا صرفاً یک نظریه بود. مگان یک خبرچین از نوع مزدورترین‌ها بود - دائماً خدمات خود را ارائه می‌داد و وقتی صدای جیرینگ جیرینگ سکه‌ها قطع می‌شد، اطلاعات را پنهان می‌کرد. اولین اشاره به نام مگان در سال ۱۷۹۷ است؛ گزارش‌های هیگینز به ویژه در آن تاریخ کامل هستند، بدون شک ثمره رابطه با مگان، که کاملاً مخلوق او بهترین دعانویس شهر بود. یکی از آنها، بدون تاریخ، می‌گوید: «چهارشنبه گذشته، جکسون، دیکسون، دعانویس فردیس مگان و گروه بزرگی در مک‌کینلی، روبروی زندان کیلمینهام، شام خوردند.

این دو ابتدا به زندان رفتند جادو و طلسمات و پولی را که زندانیان برای آن نوشته بودند، توزیع کردند.» نامه‌های زیادی از پی می‌آید. به اندازه کافی از هیگینز تعریف شده که نشان دهد اگر خیانتی صورت گیرد، یک جاسوس به نام مگان چقدر می‌تواند مهم شود.[صفحه ۱۲۷] ارزش وقت گذاشتن را دارد. در 29 دسامبر 1797، او می‌نویسد: «جناب آقای محترم، شما در مورد م تصمیم نگرفته‌اید. در چنین دوره حساس و مهمی... باید از هر اطلاعاتی برای حکومت استفاده شود.»[309] اما آیا مدرک قطعی است که «م.» به معنای مگان باشد؟ هیگینز چهار روز بعد به طلسم نویس اتهام خود بازمی‌گردد و اضافه می‌کند: «شما چیزی در طلسم مورد مگان نگفته‌اید و اجازه می‌دهید اطلاعات او جادو و طلسمات از دستتان برود، زیرا او جادو و طلسمات قرار است به بلفاست و از آنجا

که هیگینز و مگان طلسم نمی‌دانستند که وکیل دموکرات، مک‌نالی، از قبل به عنوان جاسوس حقوق دریافت کرده است. 

زندان میدستون منتقل شدند. منبع اطلاعاتی که باعث این دستگیری‌های تاریخی در 27 فوریه 1798 شد، تاکنون یک راز باقی مانده است. پدر اوکوئیگلی، در حالی که در زندان بود، نامه‌هایی نوشت که در آنها سهم خود را در توطئه اعتراف نکرد، اما اعتراف کرد که قبلاً از کوکسهاون بازدید کرده است. این شهر بخشی از طلسم شهر هامبورگ بود. ترنر، علاوه بر اینکه نماینده رسمی ایرلندی‌های متحد در هامبورگ بود، از آشنایان قدیمی اوکوئیگلی در داندالک بود و بدون شک به سرعت توسط کشیش روستا مورد دعانویس درگز استقبال قرار گرفت. در اطلاعات هیوز از ترنر و اوکویگلی نام برده شده است.

آنها به یک سازمان منطقه‌ای تعلق داشتند. هیوز پس از توصیف همکاری جادو و طلسمات تیلینگ، ترنر و لوری در سال ۱۷۹۷، اضافه می‌کند که کشیش کویگلی یا اوکویگلی در آن زمان او را به بیلی و بینز معرفی کردند.[41] مقاله‌ای که آقای فرود فاش کرد و اکنون مشخص شده که متعلق به ترنر است، و نامه‌های دیگری از همان دست در «اسناد کسل‌ری» نشان می‌دهد که نویسنده همیشه از همکاری با «طرفداران پاپ»، به ویژه کشیش‌ها، احساس انزجار شدیدی می‌کرده است. «کیسی، کشیش سرخ‌چهره و طراح دعانویس فریمان دوبلین»، یکی از مردان برجسته‌ای بود که او در دوبلین ملاقات کرد و «احتیاط یا بزدلی» او او را منزجر می‌کرد.

بلافاصله پس از بازگشت اوکوگلی به لندن، مقامات را در مسیر او می‌بینیم. خود کشیش به تلاشی نافرجام برای دستگیری او در شب در پیکدیلی اشاره می‌کند.[42] آقای فرود که با این پرونده سروکار داشت، به نظر نمی‌رسید که ورود دوست داونشایر به لندن، در زمان دستگیری‌ها در مارگیت، چیزی بیش از یک اتفاق تصادفی بوده باشد. با این طلسم نویس حال، واضح است که بازگشت او به لندن، اتفاقی و تصادفی نبوده است. [صفحه ۱۷]در این زمان. به یاد خواهیم آورد که او، وحشت‌زده و در ترس از مرگ با چاقوی قاتل، در دعانویس نظرآباد اکتبر ۱۷۹۷ به طلسم نویس هامبورگ بازگشت، پیش از آنکه پیت به پیشنهاد خیانت لرد داونشایر پاسخی بدهد.

اتفاقاً در این زمان خاص [آقای فرود می‌نویسد] دوست داونشایر در لندن بود و پلهام (وزیر ایرلند) از این موضوع خبر داشت. اگر دعا بتوان آن «دوست» را به لندن آورد و او را وادار جادو و طلسمات به ارائه شهادت کرد، می‌توان علیه همه رهبران ایرلند متحد پرونده‌ای تشکیل داد. می‌توان آنها را طلسم نویس با قطعیت محکوم کرد و اسرار توطئه را چنان آشکار کرد که دعانویس شاهین شهر دیگر نمی‌توان در مورد طلسم نویس واقعیت آن تردید کرد. با نهایت احترام، کامدن[43] التماس کرد پورتلند[44] برای اینکه به «دوست» لزوم اطاعت را القا کند. «میهن‌پرستی ممکن است او را طلسم وادار کند تا بر تعصب طبیعی خود غلبه کند.» اگر میهن‌پرستی کافی نبود، هیچ پاداشی وجود نداشت که او نباید دریافت کند.[45] دعا پاسخ پورتلند دلگرم‌کننده نبود: جادو و طلسمات او گفت: «این دوست بازداشت خواهد

شد. در مورد آمدنش به نزد شما، دلیلی دارم که باور کنم هیچ ملاحظه‌ای در دنیا وجود ندارد که او را به انجام این کار وسوسه کند. او مطمئن است که به نابودی کامل خواهد رفت. بهتر است اینجا بماند و با برخی از توطئه‌گران اصلی مکاتبه‌ای را آغاز کند تا از این طریق از نیات آنها مطلع شوید. اگر من راضی شوم، یا اگر شما نظر مثبت خود را بیان کنید که شهادت یا حضور دعانویس مشگین شهر این شخص توطئه را در هم می‌شکند یا هر خائن اصلی را به سزای اعمال خود می‌رساند، من و لرد داونشایر در استفاده از هرگونه نفوذی برای متقاعد کردن دوستش برای پذیرفتن هرگونه خطری برای چنین هدفی تردید جادو و طلسمات نخواهیم کرد.

اما اگر او شکست بخورد و جان خود را طلسم از دست بدهد، دیگر نمی‌تواند خدمتی ارائه دهد. بنابراین، پیامد چنین فداکاری را خوب بسنجید.»[46] آقای فرود پس از توصیف دستگیری پدر اوکوئیگلی، اوکانر و بینز در جادو و طلسمات مارگیت، می‌نویسد: اوکانر یادداشتی شتابزده به لرد ادوارد نوشت و به او گفت که نگران نباشد، هیچ اقدامی که به ضرر کسی باشد، انجام نشده است.[47] پیام‌رسانی که یادداشت برای او بود [صفحه ۱۸]امانتی که به او سپرده شده بود، مایه تاسف یا خیانت بود، زیرا به دست دولت افتاد. اگر اوکانر از ارتباط بین دولت و بهترین دعانویس شهر دوست لرد بهترین دعانویس شهر داونشایر خبر داشت، کمتر احساس اطمینان می‌کرد.

شواهدی وجود داشت، اگر فقط می‌توانست ارائه شود، که هم لرد ادوارد و هم خودش را به پای چوبه دار می‌فرستاد. در اینجا - در پرانتز - می‌توان مشاهده کرد که داونشایر وقتی از او دعا خواسته شد اطلاعاتی را که ممکن بود.

پل پیندار. آقای بیرچ با تحسین فراوان از عمارت‌های قدیمی و زیبای سنت هلن، طراحی و مصالح زیبای آنها، از "آجر تراشیده" یاد می‌کند. تاریخ ۱۶۴۶ روی یکی از دعا ستون‌ها حک شده است. او فکر جادو و طلسمات می‌کند - و احتمالاً درست می‌گوید - دعانویس ملکان که این اثر کار اینیگو جونز است که در کلیسا استخدام شده بود، جایی که برخی از نرده‌ها و همچنین درگاه‌ها از طراحی او هستند. در خانه شماره ۹ یک بهترین دعانویس شهر شومینه خوب دیده می‌شود. آقای بیرچ همچنین طلسم نویس "یک دودکش بسیار باشکوه" را در خانه شماره ۲۵، خیابان بیشاپزگیت - تالار کراسبی چمبرز به همین معمار نسبت می‌دهد.

جستجوی این آثار باستانی و درخواست اجازه بازدید از اتاق یا تالار طبقه بالا، گاهی اوقات با سوءظن، اما اغلب با صمیمیت بسیار، مواجه می‌شود. در برخی موارد، ذهن شهر نمی‌تواند سلیقه‌ای را که باعث چنین سوالاتی می‌شود، درک کند. اما در مجموع، بهترین دعانویس شهر نوعی ادب و صمیمیت در پذیرایی وجود دارد که رضایت‌بخش است، به نظر می‌رسد که صاحبخانه از اینکه ملکش توجه کنجکاوان را به خود جلب کرده، خوشحال است. آقای بیرچ، که همیشه یک ناظر دلسوز است، یک تالار قدیمی در مدارس بخش سنت بوتولف، بیلینگزگیت، را به عنوان یک جواهر جادو و طلسمات بی‌نقص توصیف می‌کند، با پنل‌های بلوط ظریف که دعا دور تا دور آن کشیده شده‌اند و در هر پنل یک نقاشی عالی با سایه دعانویس عجب شیر روشن وجود دارد.

یکی دیگر از تالارهای باشکوه، تالاری دعا در ایزلینگتون است طلسم که مدیران شرکت نیو ریور در آن جلسه دارند و سقف زیبای آن به سبک اینیگو جونز با یک بیضی ساخته شده است. اما در حقیقت، تعداد زیادی از این آپارتمان‌های قدیمی در لندن وجود دارد، باشکوه و باوقار، اما نسبتاً ناشناخته و یافتن آنها دشوار است. در میدان هانوفر و خیابان جورج، حال و هوای کاملاً هلندی وجود دارد، زیرا{160}هر کسی که مکث کند و از یک خانه به خانه دیگر نگاه کند، آن را خواهد دید. با برداشتن مغازه‌ها، در خیال، و همچنین گچ‌کاری‌هایی که آجرکاری قدیمی با آنها دعانویس سردرود پوشانده شده است، و قرار دادن آنها با جمعی زیبا، کالسکه‌هایی که در انتظار در هستند، می‌توانیم ببینیم که الگوی قدیمی چه بهترین دعانویس شهر بوده است.

بسیاری از آنها غنی از ستون‌ها و قرنیزها هستند و اشاره خواهد شد که بیشتر پنجره‌ها کمی قوسی هستند. در واقع، آنها از همان الگوی برخی از عمارت‌های باشکوه در میدان بهترین دعانویس شهر گروسونور هستند که توسط "اشراف و اشراف" ساکن بوده‌اند، و اگر توسط چنین مستاجرانی اشغال شوند، همان تأثیر را خواهند داشت. خانه‌ای عجیب و غریب و با تزئینات استادانه دعانویس اهر در سمت راست کلیسا قرار دارد - خانه شیک سنت جورج. اتاقی در خانه‌ی سر پل پیندار. از نظر هنری، یکی از دلپذیرترین مناظر، عمارتی قدیمی است که در باغ طلسم نویس خود قرار دارد، با دروازه‌ای زیبا از آهن پیچ‌خورده، مونوگرام‌ها و کلاهخودی زراندود، که شاید در هم تنیده طلسم نویس باشد، با برگ‌های مارپیچی که به زیبایی خم شده‌اند.

از میان روزنه‌های آن، مسیر مستقیم و پرچم‌داری را می‌بینیم که به پله‌های بادبزنی شکل منتهی می‌شود، با نرده‌ای روان و صاف از آهن چکش‌کاری شده که به بیرون باز می‌شود.{۱۶۱}در یک منحنی زیبا. درگاه بلند و باریک است، با قرنیز آویزان. پنجره‌ها حسی از طراحی و تعادل را به نمایش می‌گذارند. لبه‌های طلسم کنده‌کاری شده بلند و محکم و فناناپذیر وجود دارند که هیچ رطوبتی نمی‌تواند دعانویس آذرشهر به آن نفوذ کند. کل بنا حال و هوای زیبایی دارد؛ هم با باغش هماهنگ است و هم طلسم با باغش. در کلپتون، تقریباً روبروی پادگان نجات‌بخش، خانه‌ای با این الگو وجود دارد؛ دلپذیر، حتی اگر فقط به عنوان بازمانده‌ای از خانه خوش‌ساخت حومه جادو و طلسمات شهر باشد، و ارزش پیاده‌روی را دارد.

اکنون این خانه یک مدرسه دخترانه است. عمارت‌های بزرگتر طلسم نویس در لندن، که معادل «هتل‌های» اشراف‌زادگان در پاریس هستند، اندک هستند و چندان هم جادو و طلسمات باشکوه و مطابق با کلاس خود نیستند. از این نوع باشکوه و متظاهرانه، به زحمت می‌توان به شش مورد اشاره کرد. خانه جادو و طلسمات قدیمی نورث‌آمبرلند، با شیر معروفش بهترین دعانویس شهر - که اکنون تخریب شده است - شاید تنها خانه‌ای بود که با تاریخ پیوند داشت. به نظر نمی‌رسد برادران آدام، که خدمات زیادی به این کلان‌شهر کرده‌اند، در این زمینه به دعا اندازه کافی مورد تقدیر قرار گرفته باشند. آثار آنها به وفور در حومه شهر و در خانه‌های «اشراف‌زادگان و جنتلمن‌ها» یافت می‌شود.

کنیم. «خیاط» اولی اغلب به خاطر بیان و وقارش مورد ستایش قرار گرفته است. این نگرش به طرز لذت‌بخشی از حرفه او قابل توجه است، اما بدون جادو و طلسمات کمترین تأکید مبتذل؛ و در مورد وکیل نیز همینطور است. در این پرتره‌ها می‌آموزیم که وقار و شایستگی متعلق بهترین دعانویس شهر به همه طبقات و شرایط است. لباس‌ها تا حد زیادی در بیان نقش دارند. چه زمانی انسان‌های مدرن ما این واقعیت را تشخیص خواهند داد که یک پرتره باید روشنفکرانه باشد ، چه در سهم نقاش و چه در سهم مدل؟ در نمایشگاه‌های آکادمی، شهرداران، مردان شهر، نمایندگان مجلس و دیگران را می‌بینیم که طبیعت به آنها بخش‌هایی از یک تیپ پولدار سطح پایین را دعانویس ماکو بخشیده است.

به تصویر کشیده‌اند. مدل تمام تلاش خود طلسم نویس را کرده است تا باوقار و «مانند یک جنتلمن» به نظر برسد. با این حال، این تصویر او نیست . اما بهترین دعانویس شهر اگر این مرد را در دفتر حسابداری‌اش و در کنار کارمندانش در شرایط بحرانی ببینیم، او را سرزنده، آماده و مصمم خواهیم یافت، چهره‌اش برق می‌زند و ابتذال پستش ناپدید می‌شود. مورونی‌های شما و دیگران این راز را کشف کرده‌اند. در اتاق بزرگ، چند بوم نقاشی بزرگ از پائولو ورونزه وجود دارد: «اسکندر خانواده داریوش را به حضور می‌پذیرد» و آثار دعانویس شاهین دژ دیگر؛ اما بازدیدکننده با کمی ناامیدی از لحن نسبتاً بهترین دعانویس شهر کسل‌کننده آنها روی برمی‌گرداند.

هر کسی که «عروسی قانا»ی باشکوه و درخشان را در موزه لوور دیده باشد، برای قضاوت آینده طلسم لوس شده است. آن صحنه باشکوه و درخشان و پرجنب‌وجوش، به نظر می‌رسد کار استاد دیگری باشد. می‌توانستم بیشتر در مورد این مضامین جالب صحبت کنم و فقط به برخی از شاهکارهای بزرگی که در اینجا گردآوری شده‌اند اشاره‌ای داشته باشم. اما گفتن این که بازدیدکننده‌ای که اصولی مشابه آنچه ما به طور ناقص بیان کرده‌ایم را مطالعه کرده است، در بازدید از یک گالری تصاویر، لذتی جدید و غیرمنتظره خواهد دعانویس نقده یافت، گزافه نیست.{68} فصل هشتم. سر جان ونبرو و خیابان سنت مارتین.

منعجیب است که بیشتر معماران بزرگ لندن اهل اسکاتلند بوده‌اند. در میان این افراد، برجسته‌ترین‌ها چمبرز، طراح خانه سامرست، کمپبل، رنی، گیبس و برادران آدام هستند. همه اینها ردپای خود را بر این شهر بزرگ گذاشته‌اند. خانواده بری ایرلندی بودند؛ پوگین و ونبرو از تبار خارجی؛ در حالی که اینیگو جونز ولزی بود. با این حال، رن از بقیه برتر است جادو و طلسمات و او انگلیسی بود. ونبرو شخصیت جالبی بود و آثار پراکنده او در لندن و حومه آن فراوان است. این مرد درخشان طلسم نویس به ندرت به اعتبار کاملی که شایسته دعانویس پیرانشهر استعدادهای بی‌شمار جادو و طلسمات و همه‌کاره‌اش است، دست یافته است، زیرا او در حداقل پنج حرفه فعالیت بهترین دعانویس شهر داشت.

او سرباز، نمایشنامه‌نویس و مدیر بود؛ معمار و منادی نیز بود: و البته شوخ‌طبع و شاعر بودنش را هم نباید فراموش کرد. نمایشنامه‌های او، «عود»، «کنفدراسیون»، «زن تحریک‌شده» و «شوهر دعا تحریک‌شده» از جمله آثاری هستند که کتابخانه هیچ جنتلمن تئاتری نباید از آنها بی‌بهره باشد. عمارت‌های بزرگ او در بلنهایم و کسل هاوارد، بناهای یادبود مهارت او هستند و افسانه‌های او توسط پوپ برتر از افسانه‌های لا فونتین در نظر گرفته می‌شدند. در سربازی و مدیریت او چندان موفق نبود، اگرچه طلسم به اندازه کافی دعانویس هادیشهر متقاعدکننده بود که از اشراف و اشراف 30000 پوند برای ساخت یک اپرا در هی‌مارکت، دقیقاً در مکانی که تئاتر اعلیحضرت اکنون در آن قرار دارد، دریافت طلسم نویس کند.

وقتی این تئاتر تمام شد، به سختی کلمه‌ای شنیده می‌شد و صدای جادو و طلسمات بازیگران مانند زمزمه‌های آرام و موج‌دار بود. با این حال، هدف طراح، تجهیز فضای داخلی برای موسیقی و اپرای ایتالیایی بود؛ و از ذکاوت فیپس‌ها و امدن‌های ما می‌گذشت که ساختمانی را فراهم کنند که به طور یکسان برای بازیگری و آواز بهترین دعانویس شهر مناسب باشد. به نظر می‌رسد سرنوشت هر معمار برجسته‌ای که «مأموریت» ساخت یک ساختمان عمومی عظیم را دعا دریافت می‌کند، این است که از سوی مقامات با سختی‌ها و رفتارهای ناشایست مواجه شود. در مورد رن، بری، استریت و بالاتر جادو و طلسمات از همه، ونبرو که مجبور شد به دادگاه برود، چنین بود.{۶۹}مارلبوروها برای دریافت حق‌الزحمه‌اش از او شکایت کردند.

پیمانکاران و کارگرانی که نمی‌توانستند هیچ پولی از خانواده یا دولت دریافت کنند، طلسم نویس از او شکایت کردند. داستان این آزار و اذیت را می‌توان در مقالات عجیب و غریب ونبرو یافت. جالب‌تر اینکه، همانطور که نویسنده اخیراً متوجه شد.

بلکه به قیمت ۴۵۰ دلار. ظاهراً کار آنها با هزینه انجام شده بود. اکنون دیسک به گرینویل منتقل شد، جایی که دکتر پیت کارگاهی برای سنگ‌زنی، صیقل دادن و شکل دادن به آن برپا کرده بود. از آنجایی که دیسک کمی از حالت دایره‌ای خارج شده بود، اولین عملیات این بود که آن را کاملاً طلسم نویس دایره‌ای کنند. پیت این کار طلسم را تقریباً با دعا تراشیدن انجام داد.[178] تکه‌هایی دعانویس فاروج از لبه را با چکش آجرچینی‌اش تراشید. گرد کردن نهایی با کمک حلقه‌های آهنی که قالب را ساخته بودند انجام شد. دکتر پیت ساچمه فولادی را بین لبه دیسک و نیم‌دایره‌های آهنی فرو کرد.

او دیسک را روی صفحه گردان چرخاند و به این ترتیب آن را گرد کرد. پس از انجام این کار، او سنگ‌زنی خشن را آغاز کرد. دکتر پیت با استفاده از ابزار شطرنجی بزرگ، ساچمه فولادی و سنباده بلند، یک حفره خشن ایجاد دعا کرد. این کار تنها چند روز طول کشید. جورج هاوارد اظهار داشت که عمق تقعر حدود ⅝ اینچ و شکل صحیح آن با دقت حدود ۱/۱۰۰۰۰ اینچ است. تقعر محاسبه شده آینه ۶/۱۰ اینچ خواهد بود. پیت ظاهراً از روش معمول برای صیقل دادن آینه بزرگ استفاده کرده است، یعنی سطح ابزار را با قیر پوشانده و از سرخاب دعانویس آشخانه (اکسید آهن) به عنوان ساینده استفاده کرده است.

این روش سال‌ها قبل از این زمان طلسم نویس مورد استفاده قرار گرفته بود و هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرد. احتمالاً بیشترین زمان برای تکمیل، مرحله شکل‌دهی، که شامل حذف نقاط برجسته برای دستیابی به یک شکل دعانویس اسفراین سهموی واقعی است، صرف شده است. یک آینه باید به طور جادو و طلسمات مداوم در حین انجام این صیقل‌کاری آزمایش شود و از آنجایی جادو و طلسمات که صیقل‌کاری شیشه را گرم می‌کند و شکل آن را تغییر می‌دهد، لازم است مدت زیادی طول بکشد تا شیشه خنک شود تا بتوان آن را آزمایش کرد. پیت تخمین زد که جادو و طلسمات صیقل‌کاری طلسم نویس و شکل‌دهی آینه ۷۵۰ ساعت طول کشیده است.[36] ما گزارش دقیقی دعانویس بردسکن از نحوه آزمایش آینه توسط او نداریم.

متأسفانه هیچ یک از شاهدان عینی این آزمایش‌ها هیچ دانشی در مورد اپتیک یا رویه استاندارد آزمایش نداشتند. اطلاعات کسانی که چنین دانشی داشتند، حداقل دست دوم و گاهی حتی دورتر دعا است. جی. دبلیو. فکر، جانشین براشیر،[37] که یکی از اعضای گروهی بود که آینه را در سال 1923 بررسی کردند، اظهار می‌کند که پیت از آزمایش لبه چاقو استفاده نکرد، اما بهترین دعانویس شهر در یکی از آزمایش‌های مورد استفاده در آن زمان، از یک سنجاق با سوراخی در سر آن استفاده کرد. انواع آزمایش‌ها و سرگرمی‌های مختلف با آینه دعانویس خواف گزارش شده است. دکتر پیت به روش‌های مختلف بازدیدکنندگان را سرگرم می‌کرد.

یکی طلسم از این آزمایش‌ها، قرار دادن آینه روی یک باغ سیب در دره‌ای در چند مایلی بود. در آزمایش دیگری، پیت یکی از سبیل‌هایش را کنده و آن را روی نرده‌ای در فاصله تقریباً بهترین دعانویس شهر یک چهارم مایلی آویزان می‌کرد. خود پیت از زمان صرف شده برای آزمایش آینه می‌گوید، اما جزئیات مربوط به روش کار را بیان نمی‌کند. او به یک میز آزمایش اشاره می‌کند که حدود ۷۵ فوت از میز گردانی که آینه روی آن قرار داشت، فاصله داشت. او همچنین می‌گوید که آینه «به تمام روش‌های شناخته شده، در کارگاه و روی یک سنجاق و یک صفحه ساعت در فاصله هزار فوتی» آزمایش شده است.

از بین این آزمایش‌ها، به نظر می‌رسد که فقط آزمایش سنجاق یک آزمایش مرسوم بوده است.[38] پس از صیقل دادن، آینه نقره‌کاری شد. پیت گفت: «آن را نقره‌کاری کردند و در آسمان‌های بی‌ستاره زیر سر کوروس آزمایش کردند، و با مدیریت بسیار ناقص آینه روی ستارگان تلسکوپی، گزارش به همان خوبی بود که انتظار می‌رفت.»[39] دکتر پیت حتماً مدتی را صرف آزمایش آن روی ستارگان کرده است. ظاهراً آینه در اواخر تابستان 1897 تکمیل شد و وقتی پیت از بی‌نقص بودن آن راضی طلسم نویس شد، ترتیب ارسال آن را به جادو و طلسمات دانشگاه آمریکایی داد. او همچنین جعبه حمل و نقل را برای دعا محافظت از آن در سفر به واشنگتن طراحی کرد.

در مقاله دانشگاه به شرح زیر توضیح داده شده است:[40] این شامل یک جعبه است که شیشه در آن بسته‌بندی شده و یک کامیون چرخ‌دار که شیشه در آن تاب داده می‌شود. شیشه توسط نوارهای آهنی که دور آن را یک کمربند آهنی احاطه کرده‌اند، روی لبه خود تاب داده می‌شود.

دکترین اخلاقی(!) این است که حقوق اخلاقی هر موجودی به ماهیت اخلاقی آن بستگی دارد؟» [24]من در جای دیگری تلاش کرده‌ام تا این فرضیه‌ی وجود یک داور بین انسان و حیوان را به عنوان روشی برای کمک به ما در یافتن راه‌حلی برای این مشکل که چه اعمالی از جانب ما نسبت به حیوانات قانونی و چه اعمالی غیرقانونی است، بررسی کنم. خواننده‌ای که ممکن است به این تحقیق علاقه‌مند باشد، می‌تواند جزوه‌ی من، « حق شکنجه» ، قیمت ۲ پنی ، را از دفتر انجمن حفاظت از حیوانات در برابر تشریح زنده، واقع دعانویس جاجرم در خیابان ویکتوریا ۱، وست‌مینستر، تهیه کند.

[25]در واقع، بسیاری از مردانی که چنین حرفه‌هایی را دنبال می‌کنند، به ویژه قصاب‌ها، واقعاً انسان‌های شریفی هستند و تمام تلاش خود را می‌کنند تا کار خود را به مهربان‌ترین شکل ممکن انجام دهند. اخیراً چندین نفر از آنها از به دست آوردن ماسک بکستر ابراز رضایت کرده‌اند، ماسکی که به وسیله آن می‌توان دعا گاوها را فوراً و دعا بدون احتمال ضربه‌ای اشتباه کشت. این ماسک قرار است از آقای بکستر، ایلینگ دین، دبلیو. [صفحه ۱۵۱] طب قربانی. دنیا اشتباه کرده است که به پیرزنی جادو و طلسمات که نوه ملوانش را به دعانویس بهبهان خاطر «گفتن دروغی رسواکننده مانند دیدن ماهی در هوا» سرزنش کرد، خندید، اما وقتی جوان امیدوار شروع به تعریف چگونگی دعا برداشتن چرخ ارابه فرعون طلسم در ساحل دریای سرخ کرد، اعتماد به نفس خود را به او

بازگرداند. در عمل، همه ما به راحتی به باورهایی می‌پریم که قبلاً با دانش قبلی (یا تعصب قبلی، هر طور که باشد) به آنها رسیده‌ایم، و مثل خر از تکان خوردن به سمت باورهایی که اتفاقاً در سطحی بالاتر از تصورات از پیش تعیین‌شده ما از آنچه هست یا باید باشد، قرار دارند، امتناع می‌کنیم. البته همین گرایش است که بی‌اساس‌ترین تهمت‌ها را با هموار کردن راه برای تهمت بعدی دعانویس رامهرمز علیه هدفشان، موذیانه می‌کند. و همچنین همین گرایش است که با فراهم کردن زمینه برای هر داستان و مغالطه‌ای که در هر زمانی ممکن است به نفع ما باشد، به سیستم‌های دروغین فیزیک و دین، حیات بی‌پایانی می‌بخشد.[صفحه ۱۵۲]و بستن در به روی حقایقی که با آنها در تضاد هستند و ممکن است آنها را منفجر کنند.

به نظر من، مطالعه‌ی کنجکاوانه‌ی «دستور زبان موافقت»، آن‌گونه که توسط اکثر انسان‌ها در امور مربوط به کسب و کار و سینه‌هایشان استفاده می‌شود، می‌تواند با کشف مفاهیم از پیش تعیین‌شده و ایده‌های مقدماتی که لزوماً در مورد هنر شفابخشی وجود دارد، انجام شود، و این امر پزشکان را قادر ساخته است تا طلسم نویس با اطمینان خاطر داروهای وحشتناک دعانویس امیدیه و تکان‌دهنده‌ای طلسم را که از دوران اولیه استفاده می‌شده، تجویز کنند و بیماران را قادر ساخته است تا با فروتنی، داروهای طلسم نویس وحشتناک و تکان‌دهنده‌ای را که از همان ابتدا مورد استفاده قرار می‌گرفتند، بپذیرند - داروهایی که گفتن اینکه آنها بدتر از بیماری‌هایی بودند که ادعا می‌کردند آنها را درمان می‌کنند، یک انتقاد ملایم است.

اگر ذهن مردانی که درگیر تحقیقات پزشکی هستند، واقعاً از اعتقادات پیشین عاری بود - مانند برگه‌های کاغذ خالی که جادو و طلسمات طبیعت می‌توانست حقایق خود را روی آنها بنویسد، که تجربه طلسم نویس می‌توانست آنها را بهترین دعانویس شهر بخواند و جمع‌آوری کند - به اندازه کافی واضح است که رژیم غذایی طلسم خوب، ورزش و نظافت و استفاده‌ی گاه به گاه از داروهای ساده‌ی گیاهی، در اوایل، قوانین اولیه بهترین دعانویس شهر و صحیح علم پزشکی را تشکیل می‌دادند، که با گذشت زمان، با کشف ارزش درمانی دعانویس سوسنگرد مواد گیاهی کمیاب‌تر و چند ماده‌ی معدنی تکمیل می‌شدند. هرگز، به هیچ وجه، مشاهده عملی نمی‌توانست نشان دهد که برای یک بیمار مفید است که او را به حال خود رها کند.[صفحه ۱۵۳] طلای قابل شرب یا جمجمه‌های پودر شده، یا توده‌ای از وزغ‌ها و کرم‌های خاکی

تجزیه‌شده را ببلعید. تنها «استفاده غیرعلمی از تخیل» می‌تواند این‌ها و ده‌ها نسخه به همان اندازه پوچ و نفرت‌انگیز را دیکته کرده باشد، نسخه‌هایی که ناشی از نظریه‌ای پیشینی در مورد آنچه که باید ، پیش از تجربه، برای درمان بیماری مناسب باشد و «مطابق با تناسب ابدی چیزها» باشد، بوده‌اند. پس چه مفاهیمی در پیروی از آنها این داروهای شگفت‌انگیز تجویز شدند؟ اگر تمام عوامل درمانی واقعاً مفید را که بدون شک با تجربه واقعی کشف و توسط پزشکان باستانی، جالینوس و بقراط، دیوسکوریدس و ابن سینا و دیگران ثبت شده‌اند، از بررسی فعلی حذف کنیم، و همچنین آنهایی را که اگرچه واقعاً مفید نبودند، اما ممکن بود.

و غریبی که دیده بودیم، اگر کسی آنجا نبود، به احتمال زیاد به سمت اردوگاه می‌رفت و وارد کلبه اداری می‌شد. به هر حال، وقتی منتظر طلسم نویس تلفن هاروی بودیم، همه اردوگاه مشغول شام بودند، من همین را می‌دانستم. احتمالاً چیزی در جعبه دعا نقشه پیدا نکرده که به او کمک کند، اما این مانع از این نمی‌شد که آخر شب در بهترین دعانویس شهر دریاچه دست و دعانویس رامشیر پا نزند. آقای السورث می‌گوید کسانی که دنبال گنج می‌گردند همیشه احمق هستند. من این را می‌دانم که قبل از آن دزد، احمق‌های زیادی دنبال آن جعبه حلبی رفته دعا بودند. و خیلی از طلسم نویس همسایه‌ها در موردش بهترین دعانویس شهر حرف زده بودند.

به هری دانل نگاه کنید؛ او داشت دنبالش می‌گشت. به هر طلسم حال، یک چیز، من می‌دانستم که تنها راهی که هروی می‌توانست خودش طلسم نویس را راضی کند این بود که با بهترین دعانویس شهر مردی که به تماسش پاسخ داده بود، تماس بگیرد. لازم نیست فکر کنید که من به دنبال گنج می‌گشتم، چون اصلاً اینطور نبود. اما هروی فقط بهترین دعانویس شهر همین یک شانس را داشت و من می‌خواستم به او کمک کنم. ما در لبه دریاچه آنقدر نزدیک به هم پارو زدیم که می‌توانستیم ساحل را ببینیم، چون آن شب دعانویس باغ ملک اگر نمی‌دیدیم نمی‌توانستیم ببینیم کجا می‌رویم. ساندویچ روی صندلی سه‌گوشه کوچک در دماغه قایق نشسته بود؛ نشستنش آنجا خنده‌دار به نظر می‌رسید.

مه آنقدر غلیظ بود که دسته پاروها خیس شده بود و همه جا پر از قطرات آب بود که همه جای قایق را پوشانده بودند. گفتم: «هروه، می‌خوای چیکار کنی؟ فرض کن خودشه، می‌خوای چیکار کنی؟» هاروی گفت: «من کاری می‌کنم که او به کاری که کرده اعتراف کند، کاری می‌کنم که او به آرنولدسون اعتراف کند. این تنها چیزی است که برایم مهم است.» «و بعدش تو—توی کمپ می‌مونی؟» « چی؟ من؟ » گفت. «نه برای اینکه متوجه شوی. کار دعا من با این بهترین دعانویس شهر جمعیت تمام است - کلی دنبال مدال.» دعانویس شیبان داشتم پارو می‌زدم و او روی صندلی عقب قایق به پهلو نشسته بود، زانوهایش را جمع کرده و دست‌هایش را دور آنها قلاب کرده بود.

کلاه کوچک و بدون لبه‌ای که همیشه سرش می‌گذاشت، خنده‌دار به نظر می‌رسید. همیشه خنده‌دار به نظر می‌رسید، اما، نمی‌دانم، آن شب جادو و طلسمات مخصوصاً خنده‌دار به نظر می‌رسید. همه جایش پر از سوراخ بود. به نوعی به نظرم می‌رسید که هیچ‌کس او را نمی‌فهمد. شاید ساندویچ می‌فهمید. به هر حال، امیدوار بودم که اوضاع آنطور که او فکر می‌کرد، پیش برود. گفتم: «هروی، اگر آن مردی که دعا به تو جواب داد نوک زبانی حرف می‌زد، چرا همان موقع نگفتی؟ مشکوک نشدی؟» او گفت: «تا وقتی که دعانویس شادگان برگشتیم و دیدم اوضاع دفتر چطور است، اصلاً به آن فکر نکرده بودم - و آرنولدسون من طلسم را دروغگو خطاب کرد.

بعد یادم آمد. یادم آمد که آن مردی که ملاقات کردیم نوک زبانی صحبت می‌کرد و صدای پشت تلفن هم نوک زبانی بود. او گفت: «به او می‌گویم. شما بگذارید به عهده من. او از اکثر شما رفقا، یا هر اسم دیگری که رویش می‌گذارید، تدبیر بیشتری دارد.» گفتم: «ممنون از تعریفت.» به نظرم خنده‌دار آمد طلسم که او از آن یارو به خاطر کاری که کرده بود عصبانی نبود، فقط از دعانویس هندیجان آقای آرنولدسون عصبانی بود. انگار فکر می‌کرد آن یارو شیرین‌کاری خیلی خوبی انجام داده است. اگر کسی بتواند هاروی را درک کند— شب بخیر طلسم نویس ! او همانجا نشسته بود، روی صندلی عقب قایق، خیلی آرام و ساکت.

نمی‌توانستم بفهمم که واقعاً می‌خواهد خودش را کنترل کند یا فقط می‌خواهد ماجراجویی کند. من از کنار خروجی قایق رد شدم و سپس او به من اشاره کرد که بایستم. من روی پاروهایم استراحت کردم و هر دو گوش دادیم. خیلی ساکت بود. یک بار یک طلسم نویس ماهی پرید و من از جا پریدم. صدای جغدی را از خیلی دور شنیدم. کمی از ساحل دور شدیم تا اینکه دیگر اصلاً ساحل را نمی‌دیدیم. انگار وسط اقیانوس بودیم؛ هیچ چیز نمی‌دیدیم، فقط کمی آب اطرافمان بود. آنقدر عجیب بود که من را عصبی کرده بود. هیچ نوری در هیچ کجا نبود که بتوانیم ببینیم.

هاروی زمزمه کرد: «گوش کن.» زیر جادو و طلسمات لب گفتم: «من که چیزی نمی‌شنوم.» «هیس،» گفت. از او پرسیدم: «منظورت آن صدای تق‌تقِ کوچک است؟» فقط برای یک دقیقه یا بیشتر به آب نگاه کرد. من چیزی آنجا نمی‌دیدم جز اینکه آب کمی موج می‌زد. به نظرم چیز قابل توجهی نبود. «چی شده؟» زمزمـه کردم. چیزی نگفت، فقط دستش را

به دلیل باد مخالف تقریباً نامفهوم شده بود، فریاد می‌زد. به نظر می‌رسید که از آن سوی کوه‌های مرزی می‌آید، هرچند می‌دانست که باید از دریاچه باشد. همه چیز مبهم بود و قایق مانند شبحی از یک قایق به نظر می‌رسید که در آب‌های متلاطم پرسه می‌زند. سپس متوجه چیز دیگری شد که به سرعت نزدیک می‌شد. طلسم مات و مبهوت، دید که آن شناورِ در حالِ پهلوگیری است که حتماً از مهارهایش جدا شده است. همراه آن، شش قایق پارویی بودند که به هم می‌خوردند و زنجیرهایشان به هم می‌خورد. آن توده دعانویس هیدج از روی دریاچه به دعا سمت جلو حمل می‌شد.

نگاهی سریع و پرسان به ویلفرد نشان داد که حتی یک قایق هم در ساحل طلسم نویس نیست. او حدود دویست فوت در امتداد ساحل از جایی که دعا جمعیت رو به افزایش بود، فاصله داشت؛ صحنه یکی از وحشت‌زده‌ترین صحنه‌ها بود. از صحبت‌های هیجان‌زده طلسم حدس زد که هاروی ویلتس، بدنام‌ترین «مستقل» به خاطر برداشتن بدون بهترین دعانویس شهر اجازه‌ی قایق، در شُرُف پرداخت مجازات مرگ است. صدایی هیجان‌زده فریاد زد: «در امتداد ساحل بدو، یک جایی یک قایق پیدا خواهی کرد!» «شش تخته دعانویس قیدار را به هم ببندید؛ بعضی از دعا شما رفقا، کمی طناب بیاورید - سریع ! چند تا پارو هم بیاورید!» «می‌توانیم با قایق پارویی به سمت شناور برویم.» « هیچی قایق پارویی نبر ؛ بهش نگاه کن، داره به سمت خلیج شرقی میره.

ما درست برای پرتاب قایق پارویی می‌کنیم!» «بچه‌ها، سعی طلسم نویس نکنید به سمت خلیج بدوید، هیچ‌وقت موفق نمی‌شوید. طناب بیشتری بردارید و آن تخته‌ی دیگر را شل کنید - عجله کنید! باد به ما کمک دعانویس خرمدره خواهد کرد.» در آن سوی آب، در گرگ و میش مه آلود و رو به تاریکی، صدایی برخاست که باد مخالف، معنایش را از او گرفته بود. و در همان بهترین دعانویس شهر نزدیکی، در میان آن گروه آشفته، صدایی قاطع و آمرانه به گوش می‌رسید. «طناب را زیر آن تخته بعدی بگذار - درست است - حالا آن را ببند - سریع - و به این یکی ببند - پس ! حالا کل ماجرا را دور بزن.» در میان این همه هیجان، تنها طلسم کسی که جدا ایستاده بود، منظره‌ای خیره‌کننده را دید.

هیکلی سیاه و طلسم شبح‌مانند، به سختی در انتهای تخته شیرجه مشخص بود. صدایی آمرانه فریاد زد: «این کار را نکن.» اما خیلی دیر شده بود. آن موجود به درون آب خشمگین شیرجه زد. ویلفرد خوابش را هم دعانویس حمیدیه نمی‌دید که این همان پسری است که در مسابقه شنای مری تمپل، رادیو را برنده شده بود. حالا صدای گرفته‌ی دریاچه، که در آخرین درخواست دیوانه‌وار خود، طلسم نویس خفه شده بود، به گوش می‌رسید. « هییییپ! هییییپ! » ویلفرد کاول، بی‌آنکه دیده شود، از میان جمعیت بیرون رانده شد و زانو زد، بند کفش‌هایش را یکی پس از دیگری پاره کرد و کفش‌هایش را درآورد.

پالتوی خیس و ژاکتش را درآورد و شال و یقه‌اش را هم از تنش درآورد. نمی‌دانست که آیا سنجاقی که با آنها بود، پر از درخششی تازه و زننده شده است یا نه، اما آیا می‌توانیم باور کنیم که همینطور بود؟ او وارد آب شد و خیلی طلسم نویس زود از عمق آب بیرون آمد. ویلفرد بند کفش‌هایش را پاره کرد و کفش‌هایش را از پا درآورد. طلسم نویس او سریع، پیوسته و یکنواخت دعانویس گتوند شنا می‌کرد. با هر حرکت طولانی، گویی از جادو و طلسمات نیروی محرکه یک چشمه مارپیچ عظیم حرکت می‌کرد. کسی در میان جمعیت او را دید و صدها چشم به آن سری که حرکت می‌کرد و با سرعتی معجزه‌آسا فاصله بین خود و ساحل را افزایش می‌داد، خیره شده بودند.

آنها از خود می‌پرسیدند که او کیست؟ به بهترین دعانویس شهر نظر می‌رسید که او به جای شنا کردن، سر می‌خورد. بیرون، بیرون، بیرون، او به سمت طلسم توده سایه‌دار وسط دریاچه حرکت کرد، سریع، پیوسته و آسان. مستقیم مثل تیری که از کمان رد شود، پیش می‌رفت و نه باد و نه آب متلاطم او را منصرف یا منحرف نمی‌کرد. در سایه‌های فزاینده، می‌توانستند یک بازو را ببینند که در فواصل معین بالای سطح متلاطم حرکت جادو و طلسمات می‌کرد و با دقت سرد ماشین‌آلات ظاهر و ناپدید می‌شد. آنها با دعا حیرت به این سر متحرک نگاه می‌کردند، در حالی که فاصله‌اش با ساحل بیشتر می‌شد.

چیزی شبیه به این قبلاً در کمپ تمپل دیده نشده بود. امواج خروشان اقیانوس بزرگ و شور، این هیکل شکست‌ناپذیر را نگه داشته و آن اندام‌های دعا خستگی‌ناپذیر و چابک را بر روی تاج‌های سفید خود بالا برده بودند.

بود. ستوان لی استعفا داد، ازدواج کرد و در مزرعه‌اش، کاخ سفید، در کنار رود پامونکی ساکن شد. با وجود بچه‌های کوچک که دور زانوهایش پرسه می‌زدند و صحنه‌های دعا روستایی پیش رویش، چشم‌انداز او آرامش و شادی خانوادگی بود. چه عجله‌ای برای رسیدن به استانداردها وجود داشت وقتی که جنگ در سال ۱۸۶۱ آغاز شد! آمریکایی‌ها مثل آمریکایی‌ها رفتار دعانویس ارومیه کردند. آنها در اعتقادشان اختلاف نظر داشتند. آنها در روش برخورد با اعتقادشان تفاوتی نداشتند. اختلاف نظر، نیروی محرکه شرایط بود، بهترین دعانویس شهر برای مبارزه با قانون خون. هیچ یک از لی‌ها جنگ را تحریک جادو و طلسمات نکرده بود، اما [104]هیچ‌کس عقب‌نشینی نکرد.

تمام خانواده‌ی لی به سربازان نماینده‌ی مردم خود تبدیل شدند؛ ژنرال رابرت ای. لی فرماندهی بزرگترین ارتش‌های جنوبی را بر عهده داشت و برادرش دریاسالار نیروی دریایی جنوبی شد. پسران و برادرزاده‌هایش سرباز و ملوان بودند. برادرزاده‌ی طلسم نویس هویت شمالی در شمال باقی ماند. طبقه‌ی پرجمعیت‌تر دعا هویت جنوبی در جنوب باقی ماند؛ پسر، سرباز وظیفه یا دانشجوی کشتی، مردان جوانی که گروهان‌ها و هنگ‌ها را رهبری می‌کردند و تیپ‌ها و لشکرهای پیروز را، و جادو و طلسمات پدر و رئیس همه دعانویس کاشان را فرماندهی می‌کردند. نام‌هایشان با داستان هولناک جنگ و اعمال باشکوهشان در هم آمیخته است. هیچ‌کس سرزنش نشد؛ هیچ‌کس ضربه‌ای به دشمن نزد.

زن، کودک، اسیر، دژی در دست لی یافت، دشمن با همتای خود روبرو شد. تاریخ دو قاره و قرن‌های متمادی دوباره بر روی مزارع خون نوشته شد. ویلیام اچ. اف. لی دعا در آغاز جنگ، گروهی از سواران را تشکیل داد و به عنوان سرلشکر سواره نظام در آپوماتوکس تسلیم شد. او برای رسیدن به مقام خود جنگید و تمام فراز و نشیب‌های جنگ را به جز مرگ تحمل کرد. افرادش دعانویس کهریزک به او ایمان داشتند و از او پیروی می‌کردند. او زخمی شد؛ دو بار زندانی شد؛ به عنوان گروگان در سلول انفرادی با مرگ قریب‌الوقوع نگهداری می‌شد. همسر و فرزندانش در حالی که او زخمی و در زندان بود، جان باختند.

هر رنجی که انسان ممکن است متحمل شود، او به شدت رنج کشید. از جمله اولین اقدامات او پس از خروج از زندان، دیدار، دست دادن و تبریک گفتن به افسر فدرالی بود که به خاطر او گروگان طلسم گرفته شده بود. او یک مسیحی نمونه بود، عاری از کینه و بی‌شکایت؛ هیچ فریادی از درد سر نمی‌داد؛ لب‌هایش را طلسم نویس برای سرزنش بسته بود. من او را خوب می‌شناختم، عمیقاً به او احترام می‌گذاشتم و دوستش داشتم [105]عزیز. من اغلب در گردهمایی‌های سربازان قدیمی و در مناسبت‌های مختلف، گاهی دعانویس زاهدان اوقات در مواقع آشفتگی، صحبت‌های او را شنیده‌ام. من از متانت و قدرت تواضع او شگفت‌زده شده‌ام.

هرگز از او نشنیده‌ام که از کسی بد بگوید، یا به رنج‌ها یا اعمال خود اشاره کند، یا سخنان تلخی بر زبان آورد. او سرنوشت خود را همانطور که برایش پیش می‌آمد، به عنوان مردی که تمام تلاش خود را می‌کند و بقیه را به تدبیرکننده‌ی وقایع واگذار می‌کند، پذیرفت. وجدان و همدردی انسانی او، مانند سربازی‌اش، غرایز بودند و عقیده‌ی مسیحی او مجموع شهود او بود. ژنرال دعانویس دامغان لی نماینده‌ی زمانه‌ای بود که در آن زندگی می‌کرد، در هیچ عقیده‌ای عجیب و غریب، خونسرد، خردمند، محتاط، محتاط، ثابت طلسم قدم و بهترین دعانویس شهر مهربان؛ او به جای درخشیدن، به دنبال مفید بودن بود.

او به هر آنچه که مربوط به ایالتش بود، علاقه‌ی عمیق و فعالی داشت. به عنوان سناتور ایالتی، می‌شد جادو و طلسمات روی حمایت او دعا از جادو و طلسمات اقدامات لیبرال و مترقی حساب کرد؛ به عنوان رئیس انجمن کشاورزی ایالتی، جادو و طلسمات برای برانگیختن علاقه و ایجاد پیشرفت‌ها تلاش زیادی کرد؛ به عنوان متولی یا بازدیدکننده از مؤسسات آموزشی، خدمات عملی بهترین دعانویس شهر ارزشمندی به آرمان روشنگری عمومی ارائه داد. در زندگی سیاسی، رقابت‌های تندی داشت؛ وقتی شرایط اضطراری، نیروهای ذخیره شخصیت و توانایی او را آشکار می‌کرد، دوست شگفت‌زده و حریف دلسرد می‌شد. اگر فروتنی در دوران بازنشستگی، قدرت‌های او را پنهان می‌کرد، مخالفت، آنها را آشکار می‌کرد؛ و طلسم روان بودن، درایت و توانایی او در بحث در مورد مسائل و مواجهه با ضرورت‌ها، برای کسی که تجربیات اوایل زندگی‌اش او را

از فعالیت‌های مدنی و آموزش جدا کرده بود، قابل توجه بود. اگر از تمایزات اجدادی ژنرال لی صحبت طلسم کرده‌ام ، به این دلیل نبوده که او بهترین دعانویس شهر یا مردمش هرگز به آنها استناد نکرده‌اند. برعکس، هیچ مردمی بهترین دعانویس شهر که من تا به حال شناخته‌ام، کمتر از او به اجداد طلسم نویس خود استناد نکرده‌اند یا کمتر از او مورد توجه قرار نگرفته‌اند.

اما باید اعتراض کنم که اگر برای یک انسان غیرممکن است دعا که محصولات کار دعا خود را پیش‌بینی کند و از قبل آنها را به کار گیرد، کاملاً ممکن است که محصولات آنچه شخص دیگری قبلاً به دست آورده است را پیش‌بینی کند و به مؤثرترین شکل از آنها جادو و طلسمات استفاده کند. تنها غیرممکن در این فرضیه این است که طلسم شخص دیگری دوباره بتواند محصول خود را به دست آورد. این گفته باید به عنوان یک اصل پذیرفته شود، زیرا نیازی به اثبات ندارد. شما خودتان دلارهایی داشته‌اید که به این شکل تصاحب شده‌اند، اینطور نیست؟ و از بین تمام دعانویس دماوند عادت‌هایی که معمولاً باعث تضعیف روحیه‌ی مرد طلسم نویس می‌شوند، این عادت قرض گرفتنِ بی‌هدف بدترین آنهاست.

این عادت، آخرین جوانه‌های مردانگی را زودتر از هر چیز دیگری که من می‌شناسم از روح می‌زداید. این یکی از پست‌ترین رذایل جامعه و یکی از شایع‌ترین رذایل در میان طبقه‌ی خاصی از مردان جوان است. من نمی‌گویم هر کسی که از دوستی پول قرض می‌گیرد بدون اینکه وثیقه‌ای ارائه دهد، آدم بی‌عرضه‌ای است. چنین حرفی ممکن است کمی اغراق‌آمیز باشد. من فقط ادعا می‌کنم که همیشه اینطور بوده‌ام! آقای برایت بدون تردید ده دلاری را که در فصل قبل از آن صحبت شد به «داد» داد. اما افسوس، بیچاره، او هنوز از این واقعیت دعانویس نسیم شهر غافل بود که هر کسی که به فردی در شرایط فعلی «داد» کمک کند، به آن فرد بیشتر ضرر می‌رساند تا سود.

در این نقطه، هر مقدار جریان نامعقول سبک وجود دارد. ببینید که روش در این مورد چگونه طلسم نویس کار می‌کند. «داد» واقعاً وقتی خانه آقای برایت را ترک کرد، قصد داشت بهتر عمل کند. افرادی که در این شرایط هستند، همیشه قصد دارند بهتر عمل کنند. او به دوستش قول‌هایی داده بود و امیدوار بود به آنها عمل بهترین دعانویس شهر کند. با این حال، برای موفقیت در چنین شرایطی به چیزی بیش از امید نیاز است. من به هیچ وجه نمی‌گویم وقتی یک مست تعهدنامه را امضا می‌کند، همیشه دروغ می‌گوید و قصد ندارد به آن عمل کند. دعانویس ری برعکس، فکر می‌کنم بخش عمده‌ای از کسانی که نام خود را با دستان لرزان می‌نویسند، در زمان نوشتن، واقعاً قصد دارند به تمام وعده‌های خود عمل کنند.

اما معمولاً وقتی دادگاه فرا می‌رسد، نظرشان عوض می‌شود و می‌گویند: «این دفعه را حساب نکن!» این گفته غم‌انگیز است، اما به‌شدت حقیقت دارد. دلیلی برای آن وجود دارد. و دلیل اصلی این است که طلسم نویس این «بدبخت‌ها»، همانطور که نامیده می‌شوند، عادت می‌کنند که در حالی که باید روی پاهای خود راه بروند، حمل شوند. مست شما همیشه انتظار همدردی، کمک و حمایت دارد. او به شما تکیه می‌دهد؛ روی شما دراز می‌کشد. او از طلسم بدبختی، بیماری یا چیزی شبیه به آن التماس می‌کند و خود را قربانی فقیر و ضعیف دعانویس ورامین شرایط جلوه می‌دهد. او درخواست کمک می‌کند، آن هم از نوعی که بیشتر به نفع خودش است.

او نباید چنین چیزی را دریافت کند. او باید کمکی بهترین دعانویس شهر دریافت کند، اما از نوعی که باعث شود به خودش کمک کند. زیرا وقتی چنین شخصی صرفاً توسط دیگری کمک می‌شود، خودش درمانده می‌شود و وضعیت نهایی آن شخص از وضعیت اولیه‌اش بدتر خواهد بود. «داد» ویور هم همینطور بود. لطف و محبت آقای برایت واقعاً به او آسیب رسانده بود. او به این ترتیب توانسته بود برای چند هفته پول دربیاورد و از آنجایی که فقط برای لحظه‌ای جادو و طلسمات زندگی می‌کرد، این «تسهیل» او را در زندگی سطح پایینش نگه دعانویس قرچک می‌داشت. این مطالعه‌ای یک عمر است که چگونه می‌توان با افرادی در شرایط او عادلانه رفتار طلسم کرد.

اگر به حرف من شک دارید، دعا امتحانش کنید. متقاعد خواهید شد. «داد» قصد داشت بعد از ترک رستوران آقای برایت، اوضاع را بهترین دعانویس شهر بهتر کند. اما او مستقیماً به مرکز شهر رفت و برای تجدید قوا، نوشیدنی‌ای نوشید. این هم رایج بهترین دعانویس شهر است. دو روز پس از این ماجرا بود که مرد جوان بار دیگر برای توسل دعا به نیکوکارش آمد. او دوباره دچار مشکل شده بود و طبق قانونی که اشاره کردم، برای رهایی به منبعی که قبلاً از آن کمک رسیده بود، مراجعه کرد. هیچ سابقه‌ای وجود ندارد که نشان دهد یک مرد تا چه مدت می‌تواند از مهربانی یک دوست سوءاستفاده کند.

گاهی اوقات مرگ به تنهایی پایان ماجرا است. اما آقای برایت مردی نبود که وقتی اوضاع را درک کرد، بتوان با او شوخی کرد. او داستان «داد» را با انزجار شنید.